Cześć!

Witam Was już w Nowym Roku. Mam nadzieję, że dla każdego ten 2022 będzie łaskawszy. Osobiście jeszcze średnio czuję, że mamy styczeń, jesteśmy o rok starsi i kolejne, świeże 12 miesięcy przed nami. Miałam ten post z podsumowaniem stworzyć jeszcze w grudniu, ale był to dla mnie tak szalony i momentami bardzo trudny czas, że postanowiłam odpuścić niektóre sprawy. Nie uciekną. Tym sposobem, doszłam do wniosku, że mogę połączyć te świąteczne zdjęcia, podsumowanie 2021 i moje plany na 2022, w jednym miejscu. 

Cześć! 

15 października tego roku robiłam swój pierwszy reportaż. Wydarzenie miało miejsce na Wydziale Chemii Uniwersytetu Gdańskiego i był to Dzień Zrównoważonego Rozwoju. Spore wyzwanie. Zwłaszcza, że nie mam jakiegoś super sprzętu. Dysponuję Canonem EOS 550 D i dwoma obiektywami: 50 mm 1.8 STM - typowo do portretów oraz kitowym 18-135 mm 3.5-5.6. Mój aparat ma już jakieś 11 lat, obiektywy są raczej podstawowe. Także, czy trzeba mieć jakiś wybitny sprzęt, żeby próbować nowych rzeczy? Fakt, na wydarzeniu byłam jeszcze z drugim fotografem, który zdecydowanie ma większy staż w takiej pracy i jego zdjęcia są wysokiej jakości. Moje, zwłaszcza na auli, wychodziły bardzo ciemne, co ratowałam przy obróbce, ale no jakieś szumy są i tak. Mimo to, jestem z siebie całkiem dumna. Udało mi się sprawdzić w nowym projekcie, a moje zdjęcia wylądowały na stronie newsów UG, w relacji z wydarzenia z moim podpisem :) Dostałam też zestaw gadżetów i czekoladek od UG, w ramach podziękowania za pomoc. 

Cześć! Chyba pierwszy raz mam takie opóźnienie z publikowaniem relacji z wyjazdu. Normalnie ten post będzie legendą na moim blogu. Strasznie długo zeszło mi na przejrzeniu i obróbce zdjęć. Wiadomo, jeszcze to później wstawić na stronę i sensownie opisać. Momentami było mi aż głupio, bo najpierw myślałam, że uwinę się z tym od razu po skończeniu studiów, później do końca roku, w styczniu, w czasie akcji #zostańwdomu i tak co chwilę to przesuwałam. Ale w końcu jest! Po roku i może 2 tygodniach. A jeszcze co do tego uczucia lekkiego zażenowania samą sobą, to fakt, trochę czasu już minęło od mojego wyjazdu do Austrii, ale właściwie nic mnie z tym nie goniło. Żaden termin. Zdjęcia można wciąż podziwiać, wracać myślami do tego okresu, wspominać różne sytuacje. To nie ma żadnej daty ważności, więc staram się zagłuszyć wyrzuty sumienia. Bo na co one komu w takiej sytuacji. Jedynie gorzej z przywołaniem emocji i wrażeń, jakie wtedy mi towarzyszyły. Nie wszystko tak dobrze pamiętam, albo coś nie jest już takie świeże i nie ma tego uczucia "wow".

Przejdźmy do samego wyjazdu. Dowiedziałam się o nim może z miesiąc wcześniej i to raczej z nastawieniem, że mnie ominie. Stało się inaczej. Do tej pory w Austrii byłam tylko przejazdem jadąc do Włoch. Także tym razem miałam okazję nieco bliżej poznać ten kraj. Podziwiałam widoki, architekturę, obserwowałam ludzi, próbowałam też lokalnych rzeczy. Zwiedziłam Salzburg, uciekałam przed krowami na szlakach (tak, w Austrii to norma, idziesz sobie spokojnie szlakiem w góry, a tu stoją na środku drogi koleżanki i trzeba je wyminąć, mi się włączył jakiś dziwny lęk i zrobił się ze mnie niezły czajnik), podziwiałam wodospady.

Powiem Wam, że przygotowując ten post, zazdroszczę sobie z przeszłości tej podróży. Z ogromną chęcią bym teraz zapakowała walizkę, plecak, książki, aparaty i poleciała w świat. Wiem, że jeszcze nadrobię wszelkie wyjazdy, które planowałam (a niestety musiałam przełożyć, dzięki covid), ale to by była naprawdę fajna opcja.  

Zdjęć będzie sporo, zresztą jak wspominałam, jest to główny powód takiego opóźnienia tego postu. Tradycyjnie pomieszałam ujęcia z aparatu i telefonu. Trochę widoków będzie się powtarzać, bo nie sposób czasami wybrać tylko jednego zdjęcia. Sorry not sorry. Za bardzo one fotogeniczne. Raczej też nie będzie wszystko super chronologicznie, bo już nie mam tak świetnej pamięci, ale to jakoś bardzo nie przeszkadza.
Postaram się wyszukać wszystkie nazwy miejsc (mam nadzieję, że google będzie na tyle pomocne). I to chyba tyle słowem wstępu. Miłego oglądania! A ten kto dotrwa do końca, ma ode mnie szacun i internetowe high five za wytrwałość.

Cześć! Co prawda już po Świętach, ale póki mamy pierwszą połowę stycznia, to stwierdziłam, że taki post jeszcze przejdzie. Zresztą stricte świąteczne zdjęcia są na początku, a później już spacery po Starym Mieście w Gdańsku i morze. Także jak widać, w tym roku Święta spędziłam na Starówce i w Rewie. Wypiłam trochę grzanego wina, przeczytałam jedną książkę, o której napisałam parę słów w poprzednim poście i zrobiłam całkiem sporo zdjęć. Muszę przyznać, że nawet nieco odpoczęłam i Nowy Rok powitałam, można powiedzieć, że ze spokojem. Później zaczęło się nieco dziać, ale o tym w swoim czasie. Miłego oglądania! 

Cześć! Dzisiaj mam dla Was małą relację z Targów Vintage, które miały miejsce w czerwcu w Sztuce Wyboru w Gdańsku. Odrobinę więcej szczegółów apropo tego wydarzenia znajdziecie tutaj -> klik. O tych Targach czytałam już kiedyś, albo na czyimś blogu albo gdzieś na fb. Dlatego jak tylko zobaczyłam to wydarzenie, to wiedziałam, że będę musiała tam się zjawić. I się udało! 

Jak będziecie mogli zobaczyć po poniższych zdjęciach, było naprawdę sporo różnych stoisk. Jakieś sklepiki vintage, ale również prywatne osoby, które po prostu wystawiały swoje ciuchy na sprzedaż. Można było kupić sukienki, tshirty, koszule, spodnie, torby, kurtki, buty, biżuterie, okulary, etc. Cenowo wyglądało to bardzo różnie, bo niektóre rzeczy były w granicach do 20-30 zł, w tym też pudełka z różnościami za 8-10 zł, ale też i droższe (np. kurtka za 250 zł). Można było upolować coś za grosze, ale czasami te ceny jednak bolały. Zwłaszcza jak się upatrzyło jakąś super bluzę i okazuje się, że niestety nie jest ona na naszą kieszeń. No i takie kurduple jak ja, będą ubolewać nad tym, że sporo ciuchów jest dużo za dużych i nie wygląda się w nich zbyt korzystnie. Mimo to, myślę, że sam klimat też jest bardzo fajny. Można spotkać ciekawych ludzi, pogadać. Z pewnością wybiorę się na kolejną edycję.

Jeśli jesteście ciekawi co kupiłam, to zapraszam na koniec tego wpisu. Zdjęć nie jest dużo, także raczej Was dzisiaj nie zanudzę :D

Prawie tydzień ciszy na blogu, a teraz dwa posty dzień po dniu. Szaleństwo! A tak serio, to po prostu ostatnio byłam dosyć zalatana i ciężko było znaleźć chwilę czasu, żeby coś tutaj naskrobać. Przez ten czas nazbierało się trochę rzeczy, o których chciałam tutaj napisać, także nie zdziwcie się jak w ciągu najbliższych dni pojawi się znowu coś nowego. 

Dzisiaj przychodzę do Was z kolejną małą relacją. Pewnie już się domyślacie o co chodzi. Od piątku do dzisiejszego popołudnia trwają pierwsze w Gdańsku Targi Książki. O tym wydarzeniu dowiedziałam się jakoś na początku marca, można powiedzieć że zupełnie przez przypadek bo przeglądałam wydarzenia na facebook'u i przez to natknęłam się właśnie na to o Targach. Strasznie się ucieszyłam, bo nigdy wcześniej nie było czegoś w tym stylu w Trójmieście. Słyszałam o różnych innych miastach i strasznie zazdrościłam. Fakt, że np do Warszawy aż tak daleko nie mam, ale najczęściej daty średnio mi pasowały jeśli chodzi o podróżowanie. Dlatego nie mogłam się doczekać tego weekendu.

Już dłuższą chwilę temu, bo 3 marca miał premierę zin "Krótkie historie", których autorem jest Marta i Maciej Knaś. Nie było mnie niestety na spotkaniu z autorami, ale miałam okazję zobaczyć wystawę ze zdjęciami ich autorstwa w Sztuce Wyboru w Gdańsku oraz sam magazyn. Zdjęcia są świetne. Dawno żadne portrety nie wywarły na mnie takiego wrażenia. Także jeśli lubicie dobre i niebanalne zdjęcia to polecam zobaczyć. Z tego co wiem to wystawa jest do 31 marca, także macie jeszcze trochę czasu, żeby się tam wybrać. Więcej o tym wydarzeniu przeczytacie tutaj: klik. 

Jakiś czas temu pisałam o warsztatach pisarskich, w których miałam okazję uczestniczyć (tutaj post o nich - klik). Wspominałam wtedy, że miał być to cykl spotkań, ale od tamtego czasu nie było żadnych informacji o kolejnych wydarzeniach. Że tak powiem, "wykrakałam" bo chwilę później zobaczyłam na stronie Sopoteki info i takim sposobem zapraszam Was dzisiaj na relacje z drugiego spotkania :)

Witam wszystkich po sporej przerwie! Tęskniliście? 

Właśnie zauważyłam, że dzisiaj mija równy miesiąc od ostatniego postu. Przyznam, że brakowało mi tego miejsca. W głowie powstały nowe pomysły na posty, niektóre już rozpoczęte siedzą w wersjach roboczych. Dlatego wracam. Nie wiem jeszcze jak to wszystko będzie wyglądało, co ile będę publikowała nowe wpisy. Szykuje się trochę zmian, nowych rzeczy, projektów. Strasznie się na to wszystko cieszę.