Mało świąteczne te zdjęcia w dzisiejszym poście, ale mimo to 

chciałabym Wam życzyć Wesołych Świąt.

 Zdrowych, spokojnych, spędzonych w gronie najbliższych, z masą dobrego jedzenia i ładną pogodą.  

Zdjęcia jeszcze z lutego, a już jutro zaczyna się kwiecień. Ostatnio albo mnie prawie nie było na blogu, albo wstawiałam relacje z wydarzeń, gdzie przeważały zdjęcia z telefonu czy recenzje. A tyle tego się nazbierało w wersjach roboczych, że czas to nadrobić. Trochę się stęskniłam za tego typu wpisami. Jak pisałam w poprzednim poście, wróciłam do robienia sesji, także one też się niedługo pojawią. Zdecydowanie nie będzie nudno :) 

A chwilowo staram się jak najwięcej korzystać z wolnego. Przy tempie życia: uczelnia, praca, zajęcia w weekendy, zaczęłam bardzo doceniać każdy dzień czy chwilę dla siebie. Dlatego staram się przez te kilka dni poświęcić czas na książki, coś obejrzeć, upichcić w kuchni, a pracę odłożyć na później. Mam nadzieję, że też odpoczywacie i nabieracie sił, przed powrotem do codzienności. 

Cześć! Jak możecie się domyślić po dalszej części tego postu, wróciłam do robienia sesji. Przerwa trwała kilka miesięcy, także miałam trochę obaw czy wszystko wyjdzie i zarówno ja jak i modelka, będziemy zadowolone z efektów. 

Wybrałyśmy się z Natalią do Orłowa w Gdyni, bo już od dłuższego czasu planowałam zrobić tam zdjęcia. Pogoda średnio chciała z nami współpracować bo co chwila robiło się ciemniej, padał śnieg a zaraz znowu wychodziło słońce. Także warunki miałyśmy nieco utrudnione. Mimo to myślę, że wyszło nam całkiem fajnie :) Z Natalią współpracowało mi się bardzo dobrze i mam nadzieję, że nie był to nasz ostatni wypad na zdjęcia :D 

Instagram Natalii klik

Cześć! Jeśli obserwowaliście mojego snapchata albo instastory we wtorek, to zapewne widzieliście, że dostałam pewną paczkę. Dzisiaj Wam pokażę co do mnie przyszło :)

Zacznę jednak od tego, że Patrycję z instagrama sleepingwithteddy odkryłam dzięki projektowy 7 babskich spraw. W czasie kiedy prowadziła swój dzień, na jednym zdjęciu pokazała plecak z dopiskiem, że tworzy takie rzeczy. I nie ukrywam, że bardzo mnie to zainteresowało. Mimo, że na studiach próbowałam (i wciąż próbuję) przekonać się do noszenia toreb, to plecaki zawsze będą moim faworytem. Są dla mnie po prostu najwygodniejsze. Dlatego, zawsze jak gdzieś je zauważę to muszę sprawdzić co i jak. Takim sposobem dowiedziałam się, że Patrycja swoje dzieła robi własnoręcznie. Można dobrać sobie wzór i materiał, jaki nam się podoba z możliwych. To co jeszcze jest charakterystycznego w tych plecakach to dodatkowa kieszonka z przodu. To właśnie ten dodatek przykuł moją uwagę. 

"Czy zawsze można wierzyć własnym oczom? Anna Fox straciła wszystko: szczęśliwą rodzinę, pracę oraz zdrowie. Od miesięcy nie postawiła stopy za progiem domu. Całe dnie spędza w Internecie, przed telewizorem lub szpiegując sąsiadów za pomocą aparatu fotograficznego. Pozbawiona własnego życia coraz bardziej zaczyna przeżywać cudze… Najwięcej uwagi poświęca Russellom, rodzinie nowej w tej okolicy i tak podobnej do tej, którą jeszcze niedawno sama miała. Jednak pewnej nocy widzi coś, czego nie powinna oglądać. Jej świat się rozpada, a na jaw wychodzą szokujące sekrety. Co jest prawdą, a co zmyśleniem? Kto jest w niebezpieczeństwie, a kto panuje nad sytuacją?"

Cześć! Tak jak widzicie w tytule, dzisiaj zaczęłam naukę w szkole fotograficznej, a konkretniej w TSF czyli Trójmiejskiej Szkole Fotograficznej. Póki co, były jedynie zajęcia teoretyczne, czyli wykłady ale pewnie niedługo zaczniemy też ćwiczenia, także z pewnością pokażę coś na blogu. 

W sumie pierwszy raz otwarcie mówię o tej szkole na blogu. Kiedyś wspominałam, że szykuje się coś fajnego, ale nic poza tym. Jak wiecie, miałam okazję już uczestniczyć w różnych warsztatach fotograficznych, chodziłam też na kilkudniowy kurs. Aczkolwiek nie myślałam nigdy o nauce w szkole. Jakiś czas temu z ciekawości sprawdziłam jak wygląda rekrutacja na studia fotograficzne np w Warszawie. Nie dość, że jest to bardzo drogie, to trzeba mieć portfolio, zdać test i chyba jeszcze rozmowę kwalifikacyjną, czy jakoś tak. Także dla osoby, która jest amatorem, nie jest to łatwe zadanie. Oczywiście dla chcącego nic trudnego, ale jestem świadoma moich braków chociażby w wiedzy teoretycznej i jasne, mogłabym czytać książki, podręczniki czy jakieś poradniki. Jednak w kwestii fotografii należę do osób, które lubią mieć tę wiedzę przekazaną przez drugą, dużo bardziej doświadczoną osobę. Wtedy jakoś łatwiej mi się przyswaja informacje, zawsze można o coś podpytać. Stąd decyzja o zapisaniu się na to studium. Mam nadzieję, że w końcu nabiorę większej wprawy w fotografowaniu i moje zdjęcia staną się dużo lepsze. Będziemy też pracować z photoshopem czy w ciemni. Dla mnie mega! Dodatkowo mamy do dyspozycji bibliotekę, dwa studia oraz możemy wypożyczać aparaty analogowe. Także jeśli czyta to jakaś osoba z Trójmiasta, która byłaby chętna spróbować pozowania w studiu to zapraszam :) Po tym roku, będę miała możliwość pójść jeszcze do szkoły zaocznej, żeby mieć dyplom fotografa. Być może, w końcu zajmę się tym bardziej zawodowo, niż tylko hobbistycznie. Trzymajcie kciuki! 

Zostawiam Was ze zdjęciami, które kiedy je obrabiałam, bardzo przypominały mi te z początku mojej przygody z fotografią. Robione wtedy jednym, kitowym obiektywem. Jak zawsze rośliny u mnie na pierwszym miejscu, haha. Jedyna różnica to sposób obróbki. 

"Życie Elli Harper nie przypomina bajki – dziewczyna nie ma ojca, często przeprowadza się z miasta do miasta, ciężko pracuje i codziennie walczy, by związać koniec z końcem. Jedynie marzenia o lepszym jutrze podtrzymują ją na duchu. Czy jest szansa, aby się spełniły?

Nagle za sprawą członków rodziny Royal Ella trafia do świata bogactwa i luksusu. Nie wie jednak, że ta piękna otoczka skrywa niewyobrażalne zepsucie. Reed, jeden z pięciu braci, jest „perłą w koronie” rodu Royalów. Dziewczyna nie potrafi się oprzeć jego urokowi, lecz chłopak za wszelką cenę chce zniszczyć jej fascynację.

Stopniowo na jaw wychodzą rodzinne tajemnice, a Ella uświadamia sobie, że jest w stanie przetrwać wszystko – oprócz życia w pałacu Royalów.

Bestsellerowa Seria królewska teraz w Polsce! Uzależniająca, emocjonująca, zaskakująca... Wciąga w świat tajemnic, intryg i obsesji. Sprawia, że czytelnicy niecierpliwie czekają na kolejne tomy."

Pewnie jesteście zdziwieni widząc takie zdjęcia o tej porze roku. Cóż, nie tylko Wy. Nie planowałam teraz takiego postu, ale przeglądając zdjęcia w folderze "do obrobienia" natknęłam się właśnie na te z Gdańskiego Zoo. Czekały tam od, aż głupio się przyznać, lipca. Stwierdziłam, że dobrze byłoby je w końcu przejrzeć i opublikować. Może chociaż trochę poprawią humor (i ocieplą atmosferę) w tą jakże piękną pogodę (nie wiem jak u Was, ale w Gdańsku właśnie pada śnieg, wiosno gdzie Ty...?).

Co do miejsca, im jestem starsza, tym coraz rzadziej je odwiedzam. W wakacje zawędrowałam tam dzięki mojej babci, która chciała się wybrać na wycieczkę. Dzięki temu miałam mały throw back do dzieciństwa i znowu poczułam się jak taka mała dziewczynka, która spaceruje ze swoją babcią :) Pamiętam, że poszłyśmy na lody, później też frytki, robiłam masę zdjęć (również babci, ale tych publikować tutaj nie będę) i spędziłyśmy po prostu miło czas. Fajnie tak czasami oderwać się od codzienności i poczuć jak wtedy, gdy się miało około 10 lat. 

I mały fun fact apropo samego zoo: odkąd pamiętam, za każdym razem gdy się tam wybieraliśmy z rodziną, był dylemat którą część pozwiedzać tym razem. Jest to tak duży obszar, że nigdy nie udało nam się przejść całego w czasie jednej wyprawy.