"Alec, obudź się. Obudź się! Nel Abbott nie żyje. Znaleźli ją w wodzie. Skoczyła“. 

„Julio, to ja. Musisz oddzwonić. Oddzwoń. Proszę. To ważne. Oddzwoń, jak tylko będziesz mogła, dobrze? Chcę… To ważne“. 

Kilka dni przed śmiercią Nel Abbott dzwoni do swojej siostry. 

Jules nie odbiera, ignorując jej prośbę o pomoc. 

Nel umiera. Mieszkańcy miasteczka mówią, że „skoczyła“. A Jules musi wrócić do miejsca, z którego kiedyś uciekła – miała nadzieję, że na dobre – aby zaopiekować się swoją piętnastoletnią siostrzenicą. 

Julia się boi. Tak bardzo się boi. Dawno pogrzebanych wspomnień, starego młyna, świadomości, że Nel nigdy by tego nie zrobiła. 

A najbardziej boi się wody i zakola rzeki, które miejscowi nazywają Topieliskiem. 

W tym samym dynamicznym stylu i z tym samym dogłębnym zrozumieniem kierujących człowiekiem instynktów, jakie pochłonęły miliony czytelników jej debiutanckiej powieści, Paula Hawkins przedstawia nowy porywający thriller, w którego tle czają się historie z przeszłości i drzemie siła, z jaką potrafią one zniszczyć ludzkie życie."

Od jakiegoś czasu staram się publikować w miarę często nowe posty. Tak dwa na tydzień to była norma. Na początku stycznia planowałam, że posty w tym miesiącu będą rzadziej, bo raz w tygodniu, w weekendy. Jak się można domyślić, przyczyną jest zbliżająca się sesja. Za parę dni mam pierwsze kolokwium, także notatki stały się moim najbliższym kompanem. Mimo to chciałam coś tutaj publikować, żeby nie wiało pustką. Miałam nawet kilka konkretnych pomysłów, trochę nowości, tematów, których do tej pory nie poruszałam. Tylko, że przez stres związany z zaliczeniami, kompletnie nie mam weny. W wersjach roboczych znajduje się kilka wpisów z zaległymi zdjęciami, ale chyba nie chcę publikować czegoś tylko po to żeby było. Kiedyś tak potrafiłam. Napisać dosłownie kilka słów, wstawić zdjęcia i wcisnąć "opublikuj". Jednak w tym roku chciałabym trochę rozwinąć moją stronę. Wstawiać nieco bardziej ambitne posty, żebyście mieli zarówno co czytać jak i oglądać. 

Dlatego robię sobie przerwę. Nie wiem kiedy wrócę, czy tuż po sesji, czy zrobię sobie większy "urlop od bloga". Pożyjemy, zobaczymy :)

Zostawiam Was ze świeżymi zdjęciami, robione tuż po Nowym Roku, także pierwsze tegoroczne :D

Cześć! 

Wybawieni i wyspani już po Sylwestrze? Mam nadzieję, że udało Wam się fajnie spędzić tą noc i powoli nabieracie sił na Nowy Rok. 

Macie jakieś postanowienia na 2018 czy raczej ich nie robicie? U mnie wyjątkowo (tak szybko) już kilka rzeczy się pojawiło i zbieram się, żeby wszystko spisać. Może za jakiś czas czymś się z Wami podzielę.

Przeglądając ostatnie posty, zauważyłam, że dawno nie było na blogu typowych dla mnie zdjęć makro. Jak już, przeważały raczej te robione telefonem. Dlatego czas to zmienić. 

W związku z tym 2018 rok witam właśnie w ten sposób ;) 

Tradycyjnie trochę tego jest, dlatego bez zbędnego gadania zapraszam Was do oglądania :)